Rezolucja w sprawie Teatru Słowackiego jest zbędna [opinia]

Krakowscy radni zaapeluję do ministra Glińskiego w sprawie Teatru Słowackiego. Mam wątpliwości, czy to dobry ruch…

Jest już projekt rezolucji Rady Miasta Krakowa skierowanej do ministra kultury Piotra Glińskiego. To apel, by resort kultury nie wycofywał się ze współprowadzenia tej sceny. „Mamy wciąż nadzieję, że Teatr im. Juliusza Słowackiego stanie się w niedługim czasie sceną narodową. Mamy także i tę nadzieję i wciąż w to wierzymy, że pracownicy tak ważnego resortu, który wspiera polską kulturę są świadomi tego, że sztuka bywa niepokorna, może szokować i wywoływać niepokój” – czytamy w projekcie rezolucji sygnowanej przez klub Koalicji Obywatelskiej.

Rozumiem intencje radnych, rozumiem trudne położenie teatru i jego kłopoty finansowe po rezygnacji ministra ze współprowadzenie tej sceny. Ale mam spore wątpliwości, czy rezolucja do ministra Glińskiego to dobry ruch.

Po pierwsze – trudno mi sobie wyobrazić, by Piotr Gliński uległ presji radnych Koalicji Obywatelskiej. PiS nie spełnia ani żądań, ani próśb opozycji.

Po drugie – nie wiem, czy nadzór ministra Glińskiego to rozwiązanie dla krakowskiego teatru, którego naprawdę chcą radni KO. Wprawdzie dziś teatr podlega marszałkowi województwa – też z PiS, ale wystawienie „Dziadów” w wersji, która budzi tyle emocji, pod rządami ministra rządu PiS było jednak możliwe. Przy ministerialnym nadzorze – takie przedstawienie nie weszłoby pewnie nawet w fazę prób. Gdybym był wyznawcą teorii spiskowych, orzekłbym, że „Dziady” zostały wystawione po to, by minister nie wziął pod swoje skrzydła Teatru Słowackiego…

„Artyści mają prawo do decydowania o sposobie, formie i miejscu prezentacji swoich dzieł” – czytamy w projekcie rezolucji Koalicji Obywatelskiej. Szczytne hasło, które w rządowych instytucjach niekoniecznie się sprawdza. Chyba że chodzi o prawdziwych i patriotycznych artystów (to ironia – jakby ktoś miał wątpliwości). Chyba lepszym rozwiązaniem niż rezolucja jest zorganizowanie publicznej zbiórki na rzecz teatru, który jest dziedzictwem narodowym. Albo zwyczajnie – chodzenie na wystawiane tam spektakle.

Grzegorz Skowron

Teksty publikowane w dziale Publicystyka są prywatnymi opiniami autorów. Chcesz podzielić się swoimi przemyśleniami lub wyrazić swoje zdanie na naszym portalu? Napisz: [email protected].