Dzisiejszy dzień to zaledwie jedna z dwunastu okazji w ciągu roku, aby kobiety mogły zwiedzić klasztor kamedułów na krakowskich Bielanach. Mężczyźni są dużo bardzie uprzywilejowania. Panowie mogą odwiedzać klasztor bez ograniczeń.
Reguła zamkniętych drzwi klasztoru dla kobiet wiąże się z testamentem fundatora, marszałka koronnego Michała Wolskiego. Zastrzegł, aby kobiety 12 razy w roku mogły wejść na teren klasztoru. W 2003 roku zdecydowano, że kobiety będą mogły odwiedzić kościół bielański m. in. W Wielkanoc i Poniedziałek Wielkanocny. Panie nie mają jednak miały wstępu do ścisłego eremu, czyli pustelni. Z kolei mężczyźni mają wstęp do klasztoru przez cały rok. Do dziś nie wiadomo, dlaczego marszałek koronny umieścił wzmiankę o ograniczeniu dla kobiet.
Zycie w zakonie wiąże się z przestrzeganiem bardzo surowych reguł niemal niezmiennych od wieków. Bracia żyją w milczeniu i całkowitej izolacji od świata Dlatego też odwiedzanie tego miejsca wiąże się ze ścisłymi zasadami. Jedyną osobą z wewnątrz, z jaką zwiedzający mają kontakt, jest brat furtian. Goście mogą zwiedzać sam klasztor i ogród wokół niego. Mnisi żyją w domkach pustelniczych z niewielkimi ogródkami. Wyposażone są jedynie w niezbędne rzeczy takie jak np. twarde łóżko, stół, regał na książki, prysznic. Domki mają też elektryczność. Kameduli mają zakaz odwiedzania się. W tej chwili w Bielanach jest ich 10. Średnia wieku to ponad 40 lat. Jest jedna osoba, które nie ma jeszcze 30 lat. Cała reszta jest po 40
Pustelnicze zgromadzenie zostało sprowadzone do Polski przez marszałka wielkiego koronnego Mikołaja Wolskiego w 1603 roku. Mnisi poszukiwali miejsca oddalonego od siedzib ludzkich, gdzie w spokoju mogliby chwalić Stwórcę. Wybór padł na Pagórki świętego Stanisława, należące do Sebastiana Lubomirskiego, który nie był skory do odsprzedania swych dóbr. Z pomocą przyszła żona właściciela, Anna Lubomirska, podsuwając Wolskiemu pomysł wydania uroczystej uczty. W jej trakcie rozweselony Lubomirski przyobiecał gospodarzowi lesiste wzgórza. W podzięce Wolski podarował mu całą srebrną zastawę, użytą podczas uczty. Stąd nazwa góry, na której znajduje się erem.
Wkrótce stanęły pierwsze domki pustelnicze: w każdym z nich, zgodnie z regułą, miał zamieszkać jeden zakonnik. Rozpoczęto wznoszenie kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, który zaprojektował włoski architekt Andrea Spezza. Bogate wyposażenie kościoła pochodzi z XVII i XVIII wieku. W krypcie przy wejściu do kościoła spoczywa Mikołaj Wolski, fundator klasztoru, który zmarł w 1630 roku. Zgodnie ze swoim życzeniem, został pochowany w kamedulskim habicie. W podziemiach prezbiterium znajduje się kaplica oraz krypta, w której zamurowywane są doczesne szczątki zmarłych mnichów. Po stu latach dokonuje się ich ekshumacji i są przenoszone do zbiorowego grobowca, by zrobić miejsce następnym. Cały kompleks klasztorny dotrwał do dzisiejszych czasów w stanie niemal niezmienionym.
Kościół dla pań otwarty jest w:
Boże Narodzenie (25 grudnia), kobiety nie mogą jednak brać udziału w Pasterce,
Wielkanoc (niedzielę i poniedziałek),
Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP (8 grudnia),
Niedziela Zesłania Ducha Świętego,
poniedziałek po Zielonych Świątkach,
Uroczystość Matki Bożej Królowej Polski (3 maja),
drugą i czwartą niedzielę lipca,
pierwszą niedzielę sierpnia,
Uroczystość Wniebowzięcia NMP (15 sierpnia),
Święto Narodzenia NMP (8 września).
(JS)
