27 lutego 1335 roku król Kazimierz II Wielki wydał przywilej lokacyjny dla Kazimierza. Tak, tego Kazimierza, który dziś jest najsłynniejszą dzielnicą Krakowa. Tego, który jednym kojarzy się mnóstwem lokali, gdzie tętniło życie przed pandemią koronawirusa, a innym – z historią Żydów. A my przypomnimy dziś te mniej znane fragmenty historii tego miejsca.
Kazimierz w początkach swojego istnienia był podmokłą wyspą. A w okolicach ulicy Szerokiej była kiedyś wieś Bawół, w centrum której stał kościół katolicki. Kiedy król Kazimierz w roku 1335 lokował miasto nazwane jego imieniem, było ono niewiele mniejsze od samego Krakowa. To także na Kazimierzu król zaczął budować gmach uniwersytetu… Żydów przesiedlono z Krakowa na Kazimierz dopiero w roku 1495. I dopiero od tego czasu to miasto, a później dzielnica nierozerwalnie wiąże się z historią polskich Żydów.
Po II wojnie Kazimierz był jedna z najbardziej zaniedbanych dzielnic naszego miasta. Pewnie trudno to sobie wyobrazić chodząc między odnowionymi zabytkami i zaglądając do blisko 300 lokali. Ta liczba pochodzi oczywiście sprzed wybuchu pandemii koronawirusa, ale chyba tylko nieliczni nie wierzą, że obecne kłopoty są jedynie chwilowe w wielowiekowej historii Kazimierza.
Redakcja KRKnews
