Duża piwnica w samym sercu Krakowa to atrakcyjna nieruchomość? Miasto zamierza sprzedać lokal o powierzchni blisko 300 metrów kwadratowych, znajdujący się w kamienicy przy ul. Mikołajskiej 4. Wcześniej działał tam klub nocny. Piwnica wymaga remontu, a ponieważ jest zabytkowa, zakres robót trzeba uzgodnić z konserwatorem zabytków. Cena wywoławcza – blisko 1,2 mln złotych.
Miasto sprzedawało już mieszkania w samym centrum, ale lokal użytkowy to może być wyjątkowa oferta na rynku nieruchomości. Piwnice o powierzchni 285,68 m kw. w kamienicy przy ul. Mikołajskiej 4 zostaną sprzedane w drodze publicznej licytacji. Wkrótce urzędnicy ogłoszą termin przetargu. Wiadomo już, że licytacja rozpocznie się od ceny 1,198 mln złotych.
Kamienica przy ul. Mikołajskiej 4 to budynek trzypiętrowy, podpiwniczony z poddaszem. Nieruchomość podlega ochronie konserwatorskiej: została wpisana do rejestru zabytków, znajduje się na terenie układu urbanistycznego Starego Miasta, wpisanego do rejestru zabytków, jest położona na obszarze uznanym zarządzeniem Prezydenta RP za pomnik historii Kraków – historyczny zespół miasta oraz na terenie parku kulturowego Stare Miasto, jest ujęta w gminnej ewidencji zabytków.
Wystawiany na licytacje lokal nr U3 położony jest w piwnicach. W jego skład wchodzi także wewnętrzna klatka schodowa prowadząca z poziomu parteru. Lokal składa się z 21 pomieszczeń (7 pomieszczeń usługowych, 7 korytarzy, 4 łazienek i 3 WC) o łącznej powierzchni 285,68 m kw. W lokalu brak jest bezpośredniego doświetlenia. Lokal wyposażony jest w instalacje wodno-kanalizacyjną, która wymaga wymiany. W piwnicy brakuje wentylacji grawitacyjnej oraz przewodów kominowych – zamontowana była wentylacja mechaniczna, której stan techniczny nie jest znany. Przyszły nabywca przedmiotowego lokalu będzie zobowiązany udostępnić odpowiednim służbom części wspólne nieruchomości, tj. poziomy i piony kanalizacyjne oraz przyłącz wody z wodomierzem głównym i pionem wody, który znajduje się w jednym z pomieszczeń w lokalu.
Lokal wymaga przeprowadzenia generalnego remontu. Małopolski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Krakowie wydał pozwolenie konserwatorskie na jego sprzedaż lokalu pod następującymi warunkami:
-w umowie kupna-sprzedaży należy zamieścić informację o wpisie kamienicy do rejestru zabytków,
-w umowie kupna sprzedaży należy zamieścić informację o obowiązku zachowania i konserwacji: kamiennych portali, wątków ceglanych i kamiennych, arkad na ścianie pomieszczenia nr 3, kamiennych i ceglanych sklepień, drewnianej stolarki okna doświetlającego nad drzwiami wejściowymi oraz na klatce schodowej.
Z protokołu z oględzin zabytkowego wystroju i wyposażenia lokalu Nr U3 w piwnicy kamienicy przy ul. Mikołajskiej 4 w Krakowie stanowiącego integralną część pozwolenia konserwatorskiego wynika: „Piwnice po kompleksowym remoncie konserwatorskim (prawdopodobnie z l. 90. XX w.), podczas którego odsłonięto i zakonserwowano oryginalne wątki kamienne na ścianach i sklepieniach oraz kamieniarkę otworów drzwiowych, a ponadto wykonano część wystroju: posadzki i ceglane stopnie między pomieszczeniami oraz stolarkę drzwiową stylizowaną na historyczną (częściowo zachowana). Ostatnio lokal był użytkowany jako klub nocny. Wewnątrz pozostała część współczesnego wyposażenia. (…) Wejście do lokalu w bocznej ścianie hallu wejściowego na parterze kamienicy. Drzwi wejściowe współczesne, jednoskrzydłowe, metalowe, pomalowane farbą olejną na czarno, od zewnątrz zasłonięte współczesną brązową roletą antywłamaniową. Nad drzwiami oryginalne okno doświetlające, owalne w poziomie, stolarka oryginalna, drewniana, 1-polowa. Od zewnątrz okno ujęte profilowanym tynkowym obramieniem i zabezpieczone ażurową metalową kratą o giętych motywach neobarokowych, malowaną na czarno. Za drzwiami klatka schodowa prowadząca w dół do lokalu: jednobiegowa, dwukrotnie zakręcająca w prawo, ze współczesnymi drewnianymi stopniami z cokolikami (jasne deski lakierowane bezbarwnie), wyłożonymi współczesną wykładziną. Ściany otynkowane, pomalowane współcześnie na fioletowo. W prawej ścianie nad zakrętem schodów oryginalne, półkoliste okno doświetlające z oryginalną stolarką, drewnianą, 1-polową, obecnie wraz z szybą wtórnie zamalowane w kolorze ścian. Sufit oryginalny z surowych kamiennych płyt stanowiących odsłonięte dolne powierzchnie stopni wyższej kondygnacji schodów. (…) Dolna część klatki schodowej, korytarze 1-4 oraz pomieszczenia 1-4 i 7 mają ściany nietynkowane, z odsłoniętym oryginalnym wątkiem, w przyziemiu z łamanego kamienia wapiennego, niektóre ściany w wątku mieszanym z cegłą lub ceglane, ze sklepieniami ceglanymi lub kamiennymi. Pomieszczenia 1-4 i 7 (oraz korytarz 1, wydzielony oryginalną ceglaną ścianą z pomieszczenia 3) nakryte sklepieniami kolebkowymi: w pomieszczeniach 1-4 z łamanego kamienia, w pomieszczeniu 7 oraz w pomieszczeniu klatki schodowej i korytarzach 2-4 nakryte sklepieniami z cegieł. Na wschodniej ścianie pomieszczenia nr 3 zachowana i wyeksponowana obok portalu późnogotyckiego para szerokich arkad wypełnionych ceglanym murem i zamkniętych łukami odcinkowymi z archiwoltami wysuniętymi przed jego lico. Posadzki najpewniej z okresu remontu w l. 90 XX w., obecnie szczelnie zakryte współczesnymi wykładzinami; stopnie między pomieszczeniami układane z cegieł. W lokalu zachowane oryginalne portale wejściowe z ciosów piaskowca. Pięć szerokich portali gotyckich (lub nowożytnych) zamkniętych łukami półkolistymi, ze sfazowanymi węgarami oraz zachowanymi metalowymi zawiasami (z przyziemia klatki schodowej do korytarzy 1 i 3, z korytarza 2 do pomieszczenia 1 oraz z korytarza 1 do pomieszczenia 4). Portal wejścia z pomieszczenia 2 do korytarza 1 o podobnych proporcjach, ale zaostrzonym łuku. Jeden mniejszy portal w wejściu z pomieszczenia 3 do pomieszczenia 4, późnogotycki, prostokątny w pionie, zamknięty nadprożem z łukiem dwuramiennym, ze sfazowanymi węgarami. (…) Pomieszczenia zaplecza sanitarno-gospodarczego otynkowane, nakryte sufitami. (…) Siedem pomieszczeń sanitarnych (łazienki, WC i prysznice) po remoncie, w całości ze współczesnym wyposażeniem. Wejście z korytarza 1 do pomieszczenia 2 oraz wejście do korytarza 5 i z niego do dalszych lokalności zaplecza gospodarczo-sanitarnego wyposażone we wtórną stolarkę (zapewne z czasu ww. konserwacji lokalu prawdopodobnie w l. 90. XX w.) sugerującą historyczną (drzwi drewniane, klepkowe, lakierowane bezbarwnie, łączone kutymi nitami, z kutymi metalowymi zamkami wierzchnimi z klamkami oraz zawiasami pasowymi). Część kutych zamków i klamek wyeksploatowane, wymagające naprawy.”
(GS)
