W Krakowie stanie pomnik upamiętniający Aleksandra Łodzia-Kobylińskiego ,,Makino”. Nie będzie to typowy pomnik – ma mieć formę ławeczki z gitarą oraz charakterystycznym kaszkietem artysty. Ławeczka stanie na skwerze przy Placu Na Stawach.
W środę, 13 maja 2026 roku, Rada Miasta Krakowa wyraziła zgodę na lokalizację pomnika upamiętniającego Aleksandra Łodzia-Kobylińskiego ,,Makino”. Jako miejsce nowego pomnika radni wskazali skwer przy Placu na Stawach. Stanie tam ławeczka z gitarą i charakterystycznym kaszkietem, który nosił artysta. Całość zostanie wykonana w formie odlewu.
„Proponowana forma upamiętnienia w postaci pomnika – ławeczki z gitarą oraz kaszkietem artysty, która zostanie wykonana w technice odlewu, odpowiada współczesnemu podejściu do kształtowania przestrzeni miejskiej – sprzyja refleksji, integracji społecznej i codziennemu kontaktowi mieszkańców z lokalną historią, nie ingerując przy tym nadmiernie w otoczenie ani nie dominując przestrzeni. Jest to rozwiązanie trwałe, dostępne i czytelne dla różnych grup wiekowych, a jednocześnie spójne z charakterem miejsca” – czytamy w uzasadnieniu uchwały podjętej przez radnych na środowej sesji.
Radni uznali, że Plac Na Stawach, jako przestrzeń publiczna o charakterze sąsiedzkim i rekreacyjnym, w naturalny sposób wpisuje się w ideę upamiętnienia artysty, który tu mieszkał i działał, a którego twórczość była bliska mieszkańcom. A umiejscowienie pomnika właśnie w tej lokalizacji nadaje upamiętnieniu autentyczny, lokalny wymiar, unikając anonimowości i przypadkowości.
Aleksander Łodzia-Kobyliński ,.Makino” (1936-2025) – pieśniarz, gitarzysta, kompozytor i zwierzyniecki bard, jedna z charakterystycznych postaci krakowskiej kultury lokalnej. Makino był także działaczem społecznym, autorem muzyki do hymnu KS Cracovia oraz honorowym członkiem Stowarzyszenia SIEMACHA. Za swoją działalność został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Przez lata mieszkał i działał na Półwsiu Zwierzynieckim, gdzie jego twórczość – pełna ciepła, ironii i dystansu do rzeczywistości – współtworzyła niepowtarzalny klimat dzielnicy. Był autorem piosenek i tekstów silnie osadzonych w codziennym życiu Krakowa, bliskich tradycji poezji śpiewanej, ballady podwórkowej i krakowskiego kabaretu. Jego muzyka, podobnie jak sam Kraków, łączyła liryzm z humorem, a powagę z uśmiechem. Dla mieszkańców był nie tylko artystą, ale także sąsiadem i kronikarzem miejsca – kimś, kto potrafił o Krakowie opowiadać tak. jak robi się to najlepiej: z gitarą, pointą i przymrużeniem oka. Był postacią rozpoznawalną i ważną dla lokalnej wspólnoty – zarówno jako twórca, jak i mieszkaniec tej części Krakowa. Jego obecność w przestrzeni dzielnicy miała charakter żywy i bezpośredni, a twórczość była silnie osadzona w codzienności miejsca, jego historii i relacjach społecznych.
„Upamiętnienie Aleksandra Lodzia-Kobylińskiego „Makino” ma również istotny wymiar społeczny – stanowi formę symbolicznego podziękowania dla artysty, którego działalność była częścią życia codziennego Zwierzyńca i Półwsia Zwierzynieckiego oraz elementem wspólnej pamięci mieszkańców” – podkreślono w uzasadnieniu do uchwały w sprawie zgody na lokalizację pomnika upamiętniającego Aleksandra Łodzia-Kobylińskiego ,,Makino”.
W marcu informowaliśmy, że kibice i sympatycy Klubu Sportowego Cracovia wystąpili do władz miasta z inicjatywą nadania kładce Ludwinów – Kazimierz imienia Aleksandra „Makino” Łodzia-Kobylińskiego. Chcą by patronem tej kładki był legendarny bard Zwierzyńca, twórca muzyki do starego hymnu Pasów, człowieka przez całe życie związany z miejskim folklorem oraz Cracovią.
Kibice i sympatycy Cracovii chcą, by patronem kładki Ludwinów – Kazimierz był „Makino” Kobyliński
