Ropuchy wędrują przez ulice. ZZM pomaga im przejść

Wiosna to okres migracji żab z miejsc zimowania do miejsc rozrodu. W niektórych przypadkach szlaki masowej migracji przecinają się z drogami, w wyniku czego żaby masowo giną pod kołami samochodów. Dlatego jak co roku Zarząd Zieleni Miejskiej prowadzi akcję wyłapywania ropuchy szarej, których rozrodcze trasy migracyjne prowadzą przez ruchliwe ulice Krakowa. Żaby są zbierane do wiaderek, a następnie przenoszone na drugą stronę.

Zarząd Zieleni Miejskiej montuje wzdłuż dróg, które przecinają trasy migracji płazów, zielone siatki z agrowłókniny. Co kilkanaście metrów przed siatkami ochronnymi znajdują się wkopane w ziemię wiaderka do których wpadają ropuchy, a później bezpiecznie są przenoszone na drugą stronę ulicy. Pracownicy ZZM uczestniczący w akcji mówią, że w trakcie całego sezonu lęgowego w jednym tylko zbiorowisku trzeba przenieść kilka tysięcy płazów!

Takie siatki ochronne zamontowane są między innymi wzdłuż ulic Bogucianka, Tynieckiej i Wyłom. Ale w Krakowie miejsc, w których szlaki migracyjne ropuchy szarej przecinają się z infrastrukturą drogową, jest więcej: Barycka, Bogucianka, Bełzy, Bogucicka, Bolesława Śmiałego, Droga Rokadowa, Gruszczyńskiego, Kolna, Malborska, Niebieska, Odmętowa, Osterwy, Podmokła, Stopki, Ściegiennego, św. Jacka, a także rejon parku im. Tadeusza Kościuszki.

Fot. KRKnews

Ropucha szara
Gatunek ten występuje w niemal całej Europie. Polskę zamieszkuje podgatunek nominatywny, jest znany na terenie całego kraju. Ropuchę tę można spotkać w lasach, na polach i w ogrodach. Unika terenów bardzo suchych i podmokłych.
Prowadzi wieczorny i nocny lądowy tryb życia, do wody wchodzi tylko podczas godów. Podczas łowów z reguły chodzi unosząc ciało nieco nad ziemią. Skokami porusza się nieporadnie – zazwyczaj tylko w czasie ucieczki.
Jest bardzo żarłoczna. Poluje na duże dżdżownice, nagie ślimaki, owady, pająki. Czasem łowi także drobne kręgowce – inne płazy, gady, a nawet małe gryzonie i pisklęta ptaków. Jest bardzo pożyteczna w walce ze szkodnikami ogrodów i pól. Jako zwierzę o nocnym trybie życia zastępuje śpiące wtedy ptaki owadożerne. Masowo zjada szkodniki, takie jak owady i ślimaki. Ponadto jest jednym z nielicznych zwierząt pożerających stonkę ziemniaczaną. Na terenach pasiek zjada duże ilości pszczół, na których jad, jak również na jad os, nie jest specjalnie wrażliwa.

Ropucha szara jest silnie przywiązana do miejsca, szczególnie stare osobniki. Dzięki dobrej orientacji w przestrzeni po polowaniu wraca do swojej stałej kryjówki. Obiera sobie na nią zazwyczaj nory kretów i gryzoni (albo wykopane samodzielnie), szpary między korzeniami drzew lub gęste krzewy. W sen zimowy zapada późną jesienią. Zimuje zagrzebana w ziemi lub w piwnicach.

Zagrożenia dla ropuchy można podzielić na dwie zasadnicze grupy: naturalne (wrogowie, pasożyty), które są groźne jedynie dla pojedynczych osobników (chyba że zostanie zachwiana równowaga ekologiczna) oraz powodowane przez człowieka (np. ginięcie ropuch pod kołami samochodów).
Dorosłe ropuchy mają niewielu naturalnych wrogów. Polują na nie jedynie zaskrońce, rzadziej sowy. Do obrony przed drapieżnikami ropucha wykorzystuje gruczoły jadowe, które znajdują się na skórze. Na młode ropuszki opuszczające zbiorniki wodne polują także ptaki, inne płazy, czasami również owady czy pająki. Duże zagrożenie stanowią dla nich również samochody, gdyż trasy ich wędrówek nierzadko przecinają się z drogami.

Ropucha szara gody rozpoczyna po wejściu do wody, nie ma szczególnych wymagań co do zbiornika. Jeśli woda zajmuje większy obszar, ropuchy trzymają się w strefie przybrzeżnej.
Samica składa jaja w dwóch sznurach i rozwiesza wśród roślin. Pojedynczy sznur ma długość 2,5–5 m, a liczba złożonych jaj to od 2000 do 9000.
Kijanki mają czarny grzbiet, brzuch jest jaśniejszy. Ich długość dochodzi do 2,5–3,5 cm. Przeobrażenie przypada na koniec czerwca. Młode ropuszki opuszczają wtedy masowo wodę. W czasie tych masowych wędrówek wiele z nich ginie. Są one pożerane przez ptaki, inne płazy, a czasem owady i pająki. Giną również pod kołami samochodów. Dojrzałość płciową osiągają w drugim (samce) i trzecim (samice) roku życia.

Ropuchy szare zimują w różnego rodzaju dziurach w ziemi, czasem w piwnicach, często gromadnie z innymi płazami. Rzadko spędzają zimę w wodach płynących, razem z żabami trawnymi i wodnymi.

W Polsce ropucha szara podlega częściowej ochronie gatunkowej.

Marek Adamski

Najnowsze

Co w Krakowie