Rok potrwa renowacja unikatowych szybowców IS-1 Sęp, IS-C Żuraw i SZD-10 Czapla znajdujących sie w zbiorach Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie. Koszt prac wyniesie ponad pół miliona złotych.
Część środków Muzeum pozyskało z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego – Z ogromną przyjemnością i dumą informujemy, że kolejny rok z rzędu nasze Muzeum otrzymało dofinansowanie z Programu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Wspieranie działań muzealnych” – tym razem na dwuletni projekt „Renowacja unikatowych szybowców Muzeum Lotnictwa Polskiego – etap II: IS-1 Sęp, IS-C Żuraw i SZD-10 Czapla” – informują Muzeum.
Dofinansowanie z MKiDN wynosi 300 tys. zł, przy całkowitej wartości prac renowacyjnych oszacowanych na blisko 571 tys. zł.
Unikatowe polskie szybowce IS-1 Sęp, IS-C Żuraw i SZD-10 są poddawane kompleksowej konserwacji w Zakładzie Szybowcowym „Jeżów”. Zaplanowane prace obejmują m.in. oczyszczenie wszystkich elementów, odtworzenie brakujących części, przepłótnienie i polakierowanie konstrukcji.
IS-1 Sęp – wyczynowy, pierwszy szybowiec skonstruowany i zbudowany w Polsce po II wojnie światowej. Ten o znakach rejestracyjnych SP-552 był jednym z serii 5 szybowców wyprodukowanych w 1948 roku, oznaczony jako IS-1 Sęp bis. Na egzemplarzu znajdującym się w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie Irena Kempówna w 1949 roku ustanowiła dwa światowe rekordy prędkości: na trójkącie 100 km i na trasie docelowej 100 km.
IS-C Żuraw – wyczynowy i szkoleniowy szybowiec produkowany od roku 1952, i był kopią niemieckiego szybowca DFS Kranich II. Ten o znakach rejestracyjnych SP-1213, zbudowany w OWL-Gdańsk, został przekazany do zasobu muzeum w 1964 roku.
SZD-10 Czapla – dwumiejscowy szybowiec szkolenia podstawowego skonstruowany w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym w Bielsku-Białej. Ten o znakach rejestracyjnych SP-1477 jest jednym z dwóch, jakie posiada w swoich zbiorach krakowska placówka.
Patrycja Bliska
