Popieramy utworzenie Małopolskiego Wojskowego Instytutu Medycznego – Państwowego Instytutu Badawczego, ale oczekujemy, aby nasz szpital był traktowany jako pełnoprawny współtwórca nowej jednostki, a prawa jego załogi zostały rzetelnie zabezpieczone – twierdzą związkowcy ze Szpitala Narutowicza. Siedem organizacji związkowych działających w w tym miejskim szpitalu firmuje oświadczenie, które zostało sporządzone po wstrzymaniu prac nad połączeniem Szpitala Narutowicza ze Szpitalem Wojskowym. Związkowcy podkreślają, że to nie oni odpowiadają za wstrzymanie tych prac.
Jak już informowaliśmy, kilka dni temu władze Krakowa oraz Ministerstwa Obrony Narodowej czasowo zawiesiły rozmowy na temat połączenia Szpitala Narutowicza ze Szpitalem Wojskowym i utworzenia w ich miejsce Małopolskiego Wojskowego Instytutu Medycznego – Państwowego Instytutu Badawczego. Powodem takiej decyzji było wykorzystywanie tego tematu w bieżącej debacie politycznej, co – według pełniącego funkcję prezydenta Krakowa Stanisława Kracika – utrudnia spokojne rozmowy z pracownikami miejskiego szpitala.
Jest decyzja ws. Szpitala im. Gabriela Narutowicza. „Czasowe zawieszenie rozmów”
Na zawieszenie rozmów dotyczących połączenia szpitali zareagowali związkowcy ze Szpitala Narutowicza. W specjalnym oświadczeniu siedem organizacji związkowych wyraziło poparcie dla pomysłu utworzenia Małopolskiego Wojskowego Instytutu Medycznego przy spełnieniu kilku warunków. Związkowcy oznajmili, że są gotowi do dalszych rozmów. Poniżej pełna treść oświadczenia strony społecznej Szpitala Miejskiego Specjalistycznego im. Gabriela Narutowicza w Krakowie…
„Oświadczenie dla mediów
Kraków, 17 lipca 2026 r.
W przestrzeni publicznej pojawiły się nowe informacje dotyczące projektu utworzenia Małopolskiego Wojskowego Instytutu Medycznego – Państwowego Instytutu Badawczego (MWIM-PIB), który ma powstać z połączenia Szpitala Miejskiego Specjalistycznego im. Gabriela Narutowicza w Krakowie z 5 Wojskowym Szpitalem Klinicznym z Polikliniką SPZOZ. Dzień wcześniej Urząd Miasta Krakowa oraz Szpital Wojskowy opublikowały oficjalne stanowiska i wypowiedzi w krakowskich mediach, przedstawiając ze swojej perspektywy przyczyny zawieszenia prac nad projektem oraz możliwe dalsze kierunki działań. Wśród wskazanych przyczyn pojawiła się sugestia, jakoby jednym z powodów wstrzymania procesu były oczekiwania pracowników Szpitala im. G. Narutowicza dotyczące warunków zatrudnienia i wynagrodzeń.
Jako strona społeczna – siedem organizacji związkowych oraz przedstawiciele pracowników niezrzeszonych Szpitala im. G. Narutowicza – stanowczo odrzucamy narrację przypisującą nam odpowiedzialność za wstrzymanie prac nad projektem.
Nasze stanowisko od początku pozostaje niezmienne, konstruktywne i transparentne. Nie jesteśmy przeciwnikami powstania Instytutu; rozumiemy jego znaczenie dla bezpieczeństwa państwa oraz dla rozwoju potencjału medycznego Krakowa i regionu. Oczekujemy jedynie, aby nasz Szpital był traktowany jako pełnoprawny współtwórca nowej jednostki, a prawa jego załogi zostały rzetelnie zabezpieczone. Poniżej przedstawiamy przebieg zdarzeń wyłącznie w oparciu o fakty wynikające z dokumentów.
Chronologia – co wynika z dokumentów
Grudzień 2025 r. – maj 2026 r. Prace nad koncepcją Instytutu prowadzono przez blisko pół roku bez udziału i wiedzy załóg obu Szpitali oraz radnych Krakowa. List intencyjny między Gminą Miejską Kraków a Ministerstwem Obrony Narodowej podpisano 22 maja 2026 r., a jego treść pozostawała niejawna aż do 11–12 czerwca 2026 r. Na uzyskanie wymaganych uzgodnień wyznaczono termin do 29 maja 2026 r. – zaledwie kilka dni od podpisania listu.
8 czerwca 2026 r. Podczas spotkania z personelem podmiot tworzący zaprosił stronę społeczną do dialogu o przyszłości Szpitala.
11–12 czerwca 2026 r. Treść listu intencyjnego trafia do przestrzeni publicznej. 12 czerwca, na spotkaniu w Urzędzie Miasta Krakowa, strona społeczna po raz pierwszy przekazuje formalne stanowisko wraz z pytaniami i gotowymi propozycjami zapisów ustawowych, wyraźnie zaznaczając, że stanowią one bazę do negocjacji.
15 czerwca 2026 r. Strona społeczna występuje o pełną treść listu intencyjnego oraz o regulaminy
5 Wojskowego Szpitala Klinicznego; te ostatnie zostają przekazane niezwłocznie.
18 czerwca 2026 r. Pismem o sygn. NW-02.8023.4.8.2026 podmiot tworzący deklaruje, że proces „nie dojdzie do skutku bez akceptacji pracowników”, i zwraca się o wskazanie przedstawicieli do zespołu opiniującego. Strona społeczna niezwłocznie ich wskazuje. Mimo tych pisemnych zapowiedzi Urząd Miasta Krakowa do dnia sporządzenia niniejszego oświadczenia nie powołał zespołu mającego wypracować założenia organizacyjne, prawne i finansowe Instytutu oraz zaopiniować projekt specustawy, a strona społeczna nie otrzymała odpowiedzi na swoje pismo.
Koniec czerwca 2026 r. Gmina Miejska Kraków oficjalnie zwraca się o stanowisko Ministerstwa Obrony Narodowej wobec postulatów strony społecznej, kierując pismo do Dyrektora 5 Wojskowego Szpitala Klinicznego z Polikliniką SPZOZ. Ministerstwo Zdrowia w piśmie z 26 czerwca 2026 r. (sygn. DLD.054.121.2026.SR) potwierdza, że jedynym podmiotem uprawnionym do rozmów
o współtworzeniu Instytutu po stronie Szpitala jest podmiot tworzący – Gmina Miejska Kraków.
Lipiec 2026 r. Do dokumentacji sprawy zostaje włączony Raport o sytuacji ekonomiczno-finansowej 5 Wojskowego Szpitala Klinicznego z Polikliniką SPZOZ za 2025 r., sporządzony na podstawie art. 53a ustawy o działalności leczniczej. Wynika z niego, że drugi z łączonych podmiotów również znajduje się w trudnej sytuacji finansowej.
Strona społeczna działała odpowiedzialnie, merytorycznie i zgodnie z prawem
Na każdym etapie działaliśmy terminowo i w formie pisemnej: złożyliśmy postulaty wraz z gotowymi propozycjami przepisów, wskazaliśmy przedstawicieli do zespołu opiniującego, wystąpiliśmy o brakujące dokumenty i zadeklarowaliśmy gotowość do negocjacji. Konsultacje ze stroną społeczną nie są gestem dobrej woli, lecz obowiązkiem wynikającym m.in. z art. 23 ustawy o związkach zawodowych oraz z art. 231 Kodeksu pracy. Profesjonalizm naszych postulatów został zresztą publicznie doceniony przez sam podmiot tworzący podczas spotkania 12 czerwca 2026 r.
Postulaty były uzasadnione i negocjowalne – nie stanowiły blokady
Kluczowym postulatem było wpisanie Pakietu Gwarancji Pracowniczych do przepisów przejściowych przyszłej specustawy. Jest to rozwiązanie standardowe, a nie warunek blokujący: analogiczne pakiety zawierają ustawa o konsolidacji podmiotów leczniczych z 5 sierpnia 2025 r. (Dz.U. poz. 1211) oraz ustawa o Polskim Instytucie Medycznym MSWiA. Ponieważ w Szpitalu nie obowiązuje zakładowy układ zbiorowy pracy, roczna gwarancja z art. 2418 Kodeksu pracy nie znajdzie zastosowania, a realne zabezpieczenie praw pracowniczych może wynikać wyłącznie z treści samego aktu o połączeniu. Znaczenie tego postulatu potwierdza sam list intencyjny z 22 maja 2026 r.: opracowanie projektu specustawy powierzono w nim wyłącznie stronie wojskowej, a kwestię gwarancji ujęto jedynie w niewiążącej formule, zgodnie z którą „Strony uznają za optymalne” określone rozwiązania. Nasze postulaty obejmowały nie tylko okres ochronny zatrudnienia, lecz również ciągłość kontraktu z NFZ, zachowanie majątku i profilu świadczeń, strukturę organizacyjną oraz udział załogi w pracach nad ustawą.
Od pierwszego spotkania podkreślaliśmy, że jest to punkt wyjścia do negocjacji, a nie zamknięty katalog żądań. Postulowany pięcioletni okres ochronny wprost zadeklarowaliśmy jako podlegający negocjacji „od zaraz”, a oczekiwanie zrównania wynagrodzeń wynika z zasady równego traktowania i jednakowej płacy za jednakową pracę (art. 183a–183c Kodeksu pracy). Przedstawianie tych elementów jako sztywnych, nienegocjowalnych warunków jest uproszczeniem, które nie znajduje potwierdzenia w dokumentach.
Kto rzeczywiście odpowiada za tempo prac
Odpowiedzialność za tempo procesu ponoszą podmioty, które go przygotowały i ustaliły jego harmonogram – nie załoga oczekująca elementarnego bezpieczeństwa zatrudnienia. To nie strona społeczna prowadziła trwające pół roku rozmowy w tajemnicy, podpisała list intencyjny na dwa dni przed referendum i wyznaczała kilkudniowe terminy na decyzje o przyszłości pacjentów i pracowników. Trudno negocjować treść dokumentu, którego się nie otrzymało: do dziś nie udostępniono stronie społecznej ani projektu specustawy, ani koncepcji organizacyjnej nowej jednostki. Sam raport due diligence nie wskazuje przy tym na brak alternatywy – przeciwnie, na s. 9 stwierdza, że problem wysokiego zadłużenia Szpitala pozostanie nierozwiązany, jeśli nie zostanie ujęty w procesie konsolidacji. Strona społeczna formalnie wnioskowała zresztą o przedstawienie alternatywnego rozwiązania („planu B”) dla Szpitala (pismo z 12 czerwca 2026 r.).
Obowiązek konsultacji społecznych pozostaje niezrealizowany
Odrębną kwestią o zasadniczym znaczeniu dla transparentności całego procesu jest obowiązek przeprowadzenia konsultacji społecznych przed uchwaleniem specustawy. Konsultacje stanowią standardowy i wymagany element procesu legislacyjnego, a w tym przypadku wymóg ich przeprowadzenia wpisano wprost do listu intencyjnego z 22 maja 2026 r. i potwierdzono podczas spotkania 12 czerwca 2026 r. Tymczasem do dnia sporządzenia niniejszego oświadczenia prace legislacyjne nad specustawą nie rozpoczęły się w żadnej z właściwych komisji sejmowych – ani w Komisji Zdrowia, ani w Komisji Finansów Publicznych. Trudno zatem obarczać stronę społeczną odpowiedzialnością za opóźnienie procesu, którego formalny etap legislacyjny w ogóle się nie rozpoczął.
Trudna sytuacja finansowa dotyczy obu łączonych podmiotów
Publiczna narracja przedstawia konsolidację jako jednostronny ratunek dla zadłużonego Szpitala Narutowicza. Tymczasem z Raportu o sytuacji ekonomiczno-finansowej za 2025 r. wynika, że drugi z łączonych podmiotów – 5 Wojskowy Szpital Kliniczny z Polikliniką SPZOZ – również funkcjonuje pod istotną presją finansową. Podmiot ten zamknął 2025 rok stratą netto w wysokości 25,44 mln zł, wobec dodatniego wyniku 269 tys. zł rok wcześniej, a strata na sprzedaży pogłębiła się do 53,54 mln zł.
Dane te przywołujemy wyłącznie za urzędowym dokumentem sporządzonym przez sam podmiot partnerski, bez formułowania ocen co do jego zarządzania. Wynika z nich jednak, że teza o „konsolidacji jako jedynym ratunku” jest uproszczeniem: planowany Instytut połączyłby dwa podmioty, z których każdy wykazuje stratę i obciążenia finansowe. Tym mocniej uzasadnia to postulat, aby gwarancje pracownicze, ciągłość świadczeń oraz zabezpieczenie majątku zapisać wprost w przepisach przyszłej specustawy, a nie pozostawiać ich praktyce nowego, obciążonego finansowo podmiotu.
Sprostowanie: strona społeczna nie negocjowała z MON
Stanowczego sprostowania wymaga powracająca sugestia, jakoby strona społeczna prowadziła jakiekolwiek negocjacje z Ministerstwem Obrony Narodowej. Jest ona niezgodna ze stanem faktycznym i pozbawiona podstaw prawnych. Jedynym Podmiotem tworzącym Szpital i jedynym partnerem uprawnionym do dialogu międzyinstytucjonalnego z MON jest Gmina Miejska Kraków, co potwierdza art. 121 ustawy o działalności leczniczej oraz pismo Ministerstwa Zdrowia z 26 czerwca 2026 r. Co więcej, na spotkaniu 12 czerwca sam podmiot tworzący wyjaśnił, że negocjacje toczą się między przedstawicielami samorządu, MON i 5 Wojskowego Szpitala Klinicznego. Nie sposób zatem „zerwać” negocjacji, których – w świetle dokumentów – z załogą formalnie nie prowadzono.
Gotowość do dalszych rozmów
Strona społeczna nie uczestniczy w rozgrywkach politycznych ani w sporach medialnych. Pozostajemy gotowi do kontynuowania dialogu opartego na faktach, transparentności i poszanowaniu praw pracowników oraz do negocjowania poszczególnych zapisów Pakietu Gwarancji Pracowniczych. Instytut będzie silny tylko z silną, doświadczoną załogą – gwarancje pracownicze nie osłabiają tego przedsięwzięcia, lecz zabezpieczają jego kadrowy fundament. Jesteśmy przekonani, że uczciwie wypracowany kompromis leży we wspólnym interesie wszystkich stron, i pozostajemy do dyspozycji, aby go osiągnąć.
Strona społeczna oświadcza, że dysponuje pełną dokumentacją, na którą powołuje się w niniejszym oświadczeniu, w tym m.in.: korespondencją podmiotu tworzącego (pismo z 18 czerwca 2026 r., sygn. NW-02.8023.4.8.2026, oraz pisma z końca czerwca 2026 r.), stanowiskiem Ministerstwa Zdrowia z 26 czerwca 2026 r. (sygn. DLD.054.121.2026.SR), listem intencyjnym z 22 maja 2026 r., protokołem ze spotkania w Urzędzie Miasta Krakowa z 12 czerwca 2026 r., raportem due diligence oraz Raportem o sytuacji ekonomiczno-finansowej 5 Wojskowego Szpitala Klinicznego z Polikliniką SPZOZ za 2025 r. Wszystkie przywołane twierdzenia znajdują potwierdzenie w treści tych dokumentów, które pozostają do wglądu.
Związki Zawodowe oraz Przedstawiciele Pracowników
Szpitala Miejskiego Specjalistycznego im. Gabriela Narutowicza w Krakowie
1. Ogólnopolski Związek Zawodowy Lekarzy
2. Międzyzakładowa Komisja NSZZ „Solidarność” z siedzibą w Szpitalu Miejskim Specjalistycznym im. Gabriela Narutowicza w Krakowie
3. Związek Zawodowy Sektora Obronnego
4. Międzyzakładowa Organizacja Związkowa Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Ratowników Medycznych
5. Ogólnopolski Związek Zawodowy Pielęgniarek i Położnych – Organizacja Międzyzakładowa Nowy Szpital w Olkuszu
6. Ogólnopolski Związek Zawodowy Pracowników Administracji i Obsługi Służby Zdrowia przy Szpitalu Miejskim Specjalistycznym im. Gabriela Narutowicza w Krakowie
7. Małopolska Konfederacja Związków Zawodowych – Zakładowa Organizacja Związkowa Pracowników Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej Szpitala Miejskiego Specjalistycznego im. Gabriela Narutowicza w Krakowie”
