Choć większość narciarzy w tym czasie kończy już sezon, my postanowiliśmy sprawdzić, jak wygląda jazda w największym ośrodku narciarskim Słowacji, gdy śnieg zaczyna ustępować wiosennemu słońcu. 3 kwietnia redakcja KRKnews.pl wybrała się do Jasnej – Chopok, żeby przekonać się, czy warto jeszcze wyciągać narty z piwnicy, gdy w kalendarzu kwiecień. Odpowiedź? Zdecydowanie tak.
Redakcja KRKnews.pl sprawdza warunki narciarskie w ośrodkach w Polsce i na Słowacji. Odwiedziliśmy ośrodki narciarskie w Szklanej Górze w Harbutowicach, na Górze Chełm w Myślenicach, Szczyrk Mountain Resort, Malinô Brdo, Tyliczu, Czarnym Groniu, Słotwiny Arena, Bachledka Ski & Sun, Meander Ski & Thermal Resort, Strednica i Strachan Ski oraz Witów Ski.
Sprawdzamy infrastrukturę dla narciarzy i snowboardzistów, w tym dostępność wyciągów, szkółek narciarskich oraz wypożyczalni sprzętu. Oceniamy warunki dla rodzin z dziećmi, w tym specjalne strefy do nauki, przedszkola narciarskie oraz atrakcje poza stokiem. Zwracamy uwagę na zaplecze gastronomiczne i możliwość odpoczynku po intensywnym dniu na śniegu. Testujemy kolejne lokalizacje i publikujemy szczegółowe relacje. Dzisiaj zapraszamy do Jasnej, największego ośrodka narciarskiego na Słowacji i w Europie Środkowej.
Z Krakowa wyruszyliśmy o świcie. Po nieco ponad trzech godzinach jazdy przez Zakopane i granicę w Chyżnem dotarliśmy do Doliny Demianowskiej. Gdy droga zaczęła piąć się pod górę, widok na zaśnieżony Chopok zdominował horyzont.
Słońce odbijało się od białych stoków, niebo było bezchmurne, a temperatura w dolinie sięgała kilku stopni powyżej zera.
Skorzystaliśmy z płatnego parkingu tuż pod wyciągiem – przy nowej gondoli Biela Púť – Priehyba. Miejsca można zarezerwować wcześniej online na stronie gopass.travel.sk, a koszt postoju w podziemnym garażu wynosi 15 euro za dzień; dostępnych jest około 60 miejsc.
Jasná Chopok to potężny ośrodek narciarski w Tatrach Niżnych. Trasy ciągną się po obu stronach szczytu – północnej (Jasná Sever) i południowej (Jasná Juh) – w sercu Parku Narodowego Nízke Tatry. Różnica poziomów między dolnymi stacjami a szczytem wynosi ponad 1000 metrów, a łączna długość tras przekracza 50 kilometrów.
To tutaj spotykają się narciarze z Polski, Czech, Węgier i Słowacji, a infrastruktura jest na poziomie alpejskim. Ośrodek działa od lat 60., ale dopiero inwestycje spółki TMR (Tatry Mountain Resorts) uczyniły z Jasnej nowoczesny, europejski resort. Dziś kursują tu nowoczesne gondole, szybkie krzesełka z podgrzewanymi siedzeniami i system Funitel, który łączy obie strony Chopoka nawet przy silnym wietrze.
Zaczęliśmy od strony północnej. Z dolnej stacji Biela Púť wjechaliśmy gondolą na Priehybę, a potem dalej – na sam szczyt, 2004 metry n.p.m. Widok stamtąd był spektakularny. Poniżej morze chmur, w oddali szczyty Tatr Wysokich, a wokół tylko słońce i ostry, zimny wiatr, który momentami dosłownie przewiewał przez stok.
Warunki przypominały Alpy: śnieg twardy, zmrożony, doskonale przygotowany przez ratraki. Zjechaliśmy trasą 1a w stronę Lukovej – szeroką, o średnim nachyleniu, świetną do dynamicznej jazdy. Potem połączyliśmy ją z odcinkiem 2a, prowadzącym przez Záhradky, aż do samego dołu w Lúčkach.
Po południu przenieśliśmy się na południową stronę góry. Gondolą A2 Chopok Juh zjechaliśmy w stronę Kosodreviny, gdzie śnieg był już zupełnie inny – miękki, wiosenny, słońce prażyło, a zapach wilgotnego lasu mieszał się z aromatem smażonego sera z górskiej knajpy.
Po południowej stronie jest mniej ludzi, więcej przestrzeni i nieco trudniejsze trasy. Zjechaliśmy czerwoną „Pretekárską” – krótką, ale bardzo dynamiczną, z pięknym widokiem na dolinę. W dolnych partiach śnieg był już miękki i topniejący, miejscami mokry, ale nadal dało się pojeździć. Wrażenie? Dwa różne światy jednego dnia – na górze zima i alpejski chłód, na dole słońce i przedwiośnie.
Jasná to ośrodek kompletny. Dla początkujących są łagodne, szerokie trasy w rejonie Biela Púť i Lúčky – idealne do nauki, z taśmami i wyciągami orczykowymi. W strefie Maxiland dzieci uczą się jazdy w bezpiecznym, ogrodzonym terenie, często z polskojęzycznymi instruktorami.
Dla średniozaawansowanych – cała sieć czerwonych tras (m.in. 1c, 12, 2), prowadzących z Chopoka do dolnych stacji. Dla ekspertów – strome, techniczne zjazdy po południowej stronie (np. trasa nr 31), a także czarna Spravodlivá po stronie północnej. Freeriderzy znajdą tu aż 12 oficjalnych stref freeride – dziewięć po północnej i trzy po południowej stronie. To właśnie na Chopoku odbywają się zawody Jasná Adrenalin – jedno z najbardziej prestiżowych wydarzeń freeride w Europie Środkowej.
Pod względem infrastruktury ośrodek prezentuje europejski poziom. Działa tu 19 nowoczesnych wyciągów, w tym gondole Funitel i A1, a łączna przepustowość całego systemu przekracza 32 tysiące osób na godzinę. Nawet w pełnym sezonie kolejki rzadko przekraczają kilka minut. W kwietniu tym bardziej – można było praktycznie od razu wchodzić na gondolę. Ośrodek dysponuje także jednym z najnowocześniejszych systemów naśnieżania w regionie – dzięki niemu sezon trwa tu często od początku grudnia do końca kwietnia.
Po kilku godzinach jazdy zatrzymaliśmy się w restauracji przy stacji Priehyba. W słońcu, z widokiem na Tatry, smażony ser z frytkami smakował lepiej niż gdziekolwiek. Ceny nie należały do niskich – 8 euro za danie, kawa 3,50, gorąca czekolada 3 – ale jak na warunki w górach i jakość obsługi, to standard.
Pod koniec dnia śnieg w dolnych partiach był już bardzo mokry, ale dało się zjechać do samego dołu. Wiatr na szczycie nie ustawał – typowy dla Chopoka, który słynie z kapryśnej pogody. Warto pamiętać, że przy silnych podmuchach część wyciągów może być zamknięta. Nam się udało – cały system działał bez zarzutu.
Ceny skipassów w kwietniu 2025 roku wynosiły nieco ponad 35 euro euro ( kupowane przez Gopass dwa tygodnie wcześniej) dla dorosłych i 25 euro dla dzieci. Parking przy stacjach Záhradky i Biela Púť kosztował 10 euro dziennie, a sprzęt w wypożyczalni – około 40 euro za zestaw. System GoPass działał sprawnie, a karty pozwalały też korzystać z innych ośrodków należących do TMR.
Plusy:
- piękna, słoneczna pogoda i doskonała widoczność – panorama Tatr Niżnych zapierała dech w piersiach,
- wszystkie główne wyciągi czynne mimo końcówki sezonu,
- świetnie przygotowane górne trasy – twardy, zmrożony śnieg idealny do jazdy,
- duży wybór tras o różnym stopniu trudności, ponad 50 km do dyspozycji,
- nowoczesna infrastruktura – szybkie gondole, dobre oznakowanie i obsługa,
- mniejszy tłok niż w szczycie sezonu – komfortowa jazda bez kolejek,
- wygodny dojazd z Krakowa – ok. 3 godziny samochodem,
- czysta organizacja i sprawny system GoPass z możliwością zakupu tańszych biletów online.
Minusy:
- dolne partie stoku w kwietniu już bardzo wiosenne – mokry, ciężki śnieg, miejscami przetarty,
- wyższe ceny – skipass 65 euro, parking 10 euro, sprzęt ok. 40 euro dziennie,
- zmrożone górne trasy mogą być trudne dla początkujących,
- restauracje na stoku z dość wysokimi cenami jak na słowackie standardy,
- niektóre odcinki po południu wyślizgane, miejscami błotniste,
- wiosną nie wszystkie atrakcje i punkty gastronomiczne działają w pełnym zakresie.
Podsumowując: Jasná Chopok to ośrodek, w którym kwiecień wcale nie oznacza końca sezonu. Warunki na górze – alpejskie, twardy śnieg i wiatr; na dole – słońce, zapach wiosny i miękki śnieg. Połączenie tych dwóch klimatów sprawia, że można jednego dnia pojeździć w zimie i odpocząć w prawie letnim słońcu. Dla nas był to idealny sposób na zakończenie sezonu – w ciszy, bez tłumów, z widokami, które zostają w głowie na długo.
