Ta historia zaczęła się od interwencji ratowników medycznych w Nowej Hucie, a skończyła szczęśliwym powrotem czworonoga do domu. Gdy jego opiekun musiał zostać przewieziony do szpitala, pies został sam. Z pomocą przyszli strażnicy miejscy, którzy zabrali zwierzę do swojej siedziby i zaopiekowali się nim do czasu przyjazdu rodziny.
W sobotę Zespół Ratownictwa Medycznego udzielał pomocy jednemu z mieszkańców Nowej Huty. Sytuacja wymagała przewiezienia mężczyzny do szpitala. Problem pojawił się jednak chwilę później – pacjentowi towarzyszył pies, który nie mógł pojechać razem z nim karetką.
Ratownicy zwrócili się więc o pomoc do Straży Miejskiej Miasta Krakowa.
Na miejsce skierowano patrol. Strażnicy przejęli opiekę nad czworonogiem i zabrali go do swojej siedziby. Tam pies mógł bezpiecznie poczekać na dalsze decyzje.
Dyżurny straży miejskiej skontaktował się również z personelem Szpitalnego Oddziału Ratunkowego, do którego trafił właściciel zwierzęcia. Przekazał informację, że do czasu przyjazdu pracowników Krakowskiego Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami pies pozostanie pod opieką strażników.
Na szczęście długo nie musiał czekać
Po pewnym czasie z dyżurnym skontaktowała się rodzina hospitalizowanego mężczyzny. Bliscy poinformowali, że po psa przyjedzie jego opiekunka.
I wtedy przyszło najbardziej wzruszające zakończenie całej historii.
Gdy kobieta pojawiła się w drzwiach siedziby straży miejskiej, pies natychmiast ją rozpoznał. Ruszył w jej stronę, radośnie merdając ogonem. Po chwili był już w drodze do domu.
Nie tylko mandaty i interwencje
Ta niewielka z pozoru historia dobrze pokazuje, że praca strażników miejskich nie ogranicza się wyłącznie do kontroli parkowania, porządku czy podejmowania interwencji wobec wykroczeń. Czasem chodzi po prostu o to, by w odpowiednim momencie zaopiekować się kimś, kto sam nie jest w stanie poprosić o pomoc.
Tym razem takim „petentem” był pies, który dzięki sprawnej współpracy ratowników, strażników i rodziny właściciela nie został sam w trudnym dla niego momencie.
I choć dla funkcjonariuszy była to zapewne jedna z wielu codziennych interwencji, dla czworonoga najważniejsze było jedno – że ktoś na niego poczekał, zadbał o niego i pomógł mu bezpiecznie wrócić do domu.
Anna Kaczmarczyk
