Nie żyje prof. Roman Ney, były rektor AGH

znicze / fot. Pixabay

Z ogromnym żalem informujemy o śmierci prof. Romana Neya – wybitnego geologa, nauczyciela akademickiego, profesora nauk technicznych, Rektora Akademii Górniczo-Hutniczej w latach 1972–1975 oraz 1979–1981 – poinformował uczelnia.

„Rodzinie śp. Profesora wyrazy głębokiego współczucia składają Rektor, Senat oraz społeczność akademicka Akademii Górniczo-Hutniczej” – czytamy w komunikacie uczelni.

(red)

AGH opublikowało biogram prof. Romana Neya

Prof. dr hab. inż. Roman Ney urodził się 18 lutego 1931 r. w Pińsku (obecnie Białoruś). W 1955 r. ukończył studia w Akademii Górniczo-Hutniczej, w 1962 r. uzyskał stopień doktora, w 1967 r. – doktora habilitowanego, w 1972 r. – prof. nadzwyczajnego, a w 1976 r. – profesora zwyczajnego.

W 1952 r. rozpoczął pracę na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym AGH, gdzie pracował do 1995 r. W AGH zajmował stanowisko zastępcy asystenta, asystenta, adiunkta (1952–1968), docenta (1968–1971), profesora, dyrektora Instytutu Surowców Energetycznych AGH (1979–1992). W 1995 r. przeniósł się na Wydział Paliw i Energii. W latach 1996–2001 kierował Katedrą Polityki Energetycznej. Pełnił funkcję Prorektora AGH w latach 1969–1972 oraz Rektora AGH w latach 1972–1975, 1979–1981.

W ramach badań porównawczych prowadzonych w Polsce, na Ukrainie, w Rumunii, na Morawach i w Słowacji opracował nowe ujęcie budowy geologicznej zapadliska przedkarpackiego i obszarów przyległych, co przyczyniło się do rozwoju poszukiwań naftowych i odkrycia złóż gazu. Opracował podstawy naukowe i stworzył nowy kierunek badań o nazwie „gospodarka surowcami mineralnymi”. Był współinicjatorem badań nad wykorzystaniem energii geotermalnej dla ciepłownictwa.
Profesor był autorem licznych prac oryginalnych, książek, patentów i ekspertyz; promotorem prac doktorskich i habilitacyjnych.

Jako członek PAN prof. Roman Ney zajmował stanowisko kierownika Zakładu Gospodarki Surowcami Mineralnymi, dyrektora Centrum Podstawowych Problemów Gospodarki Surowcami Mineralnymi i Energią PAN. Pełnił funkcje sekretarza naukowego Oddziału w Krakowie (1978–1980), sekretarza Wydziału Nauk o Ziemi i Nauk Górniczych (1984–1988), sekretarza naukowego PAN (1988–1989) oraz wiceprezesa (1990–1992). Od 1989 r. był członkiem czynnym PAU. W latach 1974–1978 zajmował stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Geologicznego oraz redaktorem naczelnym czasopism geologicznych.

Profesor pełnił funkcję przewodniczącego Państwowej Rady Energetycznej, zastępcy przewodniczącego Rady Naukowej Tatrzańskiego Parku Narodowego, przewodniczącego Komisji Nauki i Postępu Technicznego. Był członkiem Prezydium Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa, Rady Nadzorczej Geotermii Podhalańskiej SA, Komisji Ochrony Kopalni Soli i Miasta Wieliczka. W latach 1989–1991 był posłem na Sejm IX kadencji.

W 1998 r. otrzymał tytuł doktora honoris causa Akademii Rolniczo-Technicznej. W 2005 r. Akademia Górniczo-Hutnicza przyznała prof. Romanowi Neyowi tytuł doktora honoris causa za wybitne osiągnięcia w dziedzinie geologii naftowej i geotermii, stworzenie podstaw teoretycznych i szkoły w zakresie gospodarki surowcami mineralnymi i energią, wykształcenie wielu pokoleń specjalistów naftowych i górniczych, a także w uznaniu wielkich zasług dla AGH.

Za swoje osiągnięcia otrzymał wiele odznaczeń i nagród, m.in: Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, nagrodę Ministra Edukacji Narodowej (pięciokrotnie), medal im. M. Kopernika PAN, medal „Za zasługi przy odnowie zabytków Krakowa”, a także francuskie odznaczenie państwowe nadawane wybitnym naukowcom Order Palmy Akademickiej.

Zobacz także